In 2015 verliet ik Jemen vanwege de burgeroorlog, op zoek naar een betere toekomst. Ik ging naar India en studeerde vijf jaar petroleumtechniek. Helaas kon ik mijn laatste jaar niet afmaken door financiële problemen. Terugkeren naar Jemen zou een zelfmoordmissie zijn, dus dat was geen optie. In 2020 verhuisde ik naar Nederland en vroeg asiel aan. De coronacrisis maakte het onmogelijk om langer dan een jaar te studeren of werken. Na anderhalf jaar werd mijn asielverzoek geaccepteerd. Ik volgde een integratieprogramma waarin ik de taal, cultuur en arbeidsmarkt leerde kennen. Ik begon met school, deed vrijwilligerswerk en probeerde mijn studie voort te zetten, maar ik kon mijn eerdere vakgebied niet vinden. Omdat ik na mijn 30e geen studiefinanciering kreeg, moest ik werken. Gelukkig vond ik een plek die mij steunde. Vorig jaar startte ik mijn bedrijf, Arabicafelix koffie, en ik hoop dat het zal slagen. Mijn droom is om mensen zoals ik te helpen, vooral die uit Jemen, die moeite hebben met toegang tot onderwijs en kansen.